جایگاه جنبش کارگری در جنبش اعتراضی
جنبش اعتراضی مردم کشورمان در پس از انقلاب، قدمتی به درازای جمهوری اسلامی دارد. از فردای پیروزی انقلاب اقشار، طبقات و ملیت های مختلف کشورمان به طرق گوناگون خواست های خود را منعکس و عموماً با قهر رژیم مواجه شده اند. بمباران سنندج در آستانه عید 58، سرکوب خلق ترکمن، سرکوب زنان معترض به تحمیل حجاب اجباری، تسویه خونین دانشگاهها، کشتارهای دهه 60 و قتل عام زندانیان سیاسی در فاجعه ملی 67، سرکوب خونین اعتراضات مردمی اسلام شهر، تهران، مشهد، تبریز، سرکوب وحشیانه مردم آذربایجان در سال 86، دستگیری و سرکوب کارگران شرکت واحد، هفت تپه و صدها اعتصاب کارگری، هجوم علیه تجمعات صنفی معلمان و پرستاران، دستگیری و شکنجه و اخراج صدها دانشجوی چپ و آزادیخواه، و صدها مورد دیگر همه وهمه نشان از فراز و نشیب های جنبش اعتراضی و سرکوب های وحشیانه رژیم جمهوری اسلامی در 30 سال گذشته دارد.